Ik ga naar binnen met een brede glimlach en leg de post op de toonbank. Binnen is het lekker warm. En ik ontspan kan even mijn schouders laten hangen. Met de rug naar me toe zit een Indisch boeddhistisch kaalgeschoren man met getinte huid. Met zijn arm wijst hij naar de vitrine in de hoek. : “Mr Cool! Mr Cool!” Ja, hoor, dat betekent dat ik een Mr Cool mag pakken van de Mr Cool van het eethuis Joepie! Ik maak een vreugde sprongetje. Wel een kleine want mijn rubberen zolen zijn spekglad! Vooral zo op de betegelde vloer. (Er is niemand in de winkel. We communiceren via Mr Cool. Het is altijd spannend of ik er eentje mag pakken. Maar meestal wel. Wat als er geen Mr Cool in de winkel was. Dan kwam ik vaak maaltijden bestellen.) Cool Mr Cool!In de hoek van het eethuis staat een vitrine met gekoelde drankjes. Op de bovenste verdieping staan jawel! 3 kleuren flesjes met Mr Cool daarop gedrukt. Het zijn fluoriserende vloeistoffen die erin staan: geel, roze en donkerpaars. Buiten hoost het en ik ben dankbaar even een rustpuntje te hebben. Ik pak de roze Mr. Cool. Deze neem ik zo mee naar buiten. De kou en storm in. Hier is het rustig. Ik kijk wat om me heen. Een houten toonbank. Glas tussen koper en verkoper. Een paar houten stoelen voor mensen die wachten aan een lang soort bar.
“Dank jewel! He!” zeg ik “En hoe gaat het met je?” “Goed goed goed!” “O wat fijn!” lacht hij nog steeds bezig met van alles. “Ik oefen veel met lopen.” “Goed!!!” En hij heeft een heel hoog lachje. Ik moet er van lachen. Het is goed zo. Bedankt coole man!
Ik ga weer aan de slag. Naar mijn kar die buiten staat. De Mr Cool komt net op de plek waarbij ik me afvraag om naar huis te gaan voor een koffie, maar nu heb ik Mr Cool, een lekkere suikerbom een energiebom.
Ik zwaai en loop weg. Ik had maar 2 brieven en toch krijg ik mr Cool. Erg aardig van hem. Hij lacht weer wat op giechelen lijkt. “ Ik zie jou!” “Ja, dag! En werkze!” Weer een gegiechel.
Ik loop buiten. Draai de dop van het flesje open. Een licht gesis klinkt en het bruist wat. Ik neem een paar flinke slokken. Heerlijk zoet. Zo zoet als een suikerspin. Mijn kiezen zet ik op elkaar. Ik sluit het flesje. De rest waar k voor later. Het stort, door weer en wind loop ik door. Maar ik heb een lekkere oppepper. Ik ga niet naar huis maar maak de ronde af. Ik heb weer energie voor 10 en loop de stortregen weer in. Jas kraag omhoog, stevige tred. Ik kan de wind weer aan die door mijn haren waait. Ik kan de kar stevig tegen de wind in duwen. Ik loop stevig met mijn Mr. Cool en trotseer het weer. Genoeg moed om de laatste brieven en poststukken te mogen bezorgen..
Thuis sta ik voor de spiegel. Ik steek mijn tong uit. Die is dus knalroze.
kirstens kralen 