lente!

Het seizoen om het huis een grote schoonmaakbeurt te geven: wat kan weg en wat blijft? Het is tijd om te poetsen en een frisse wind door huis en gedachten te laten waaien.

Langs de intratuin of een nieuw kapseltje? De avonden worden later donker. Fijn! Langzaam kom ik uit mijn winterslaap. Ik heb schoonmaakmiddel en spiritus aangeschaft voor de grote voorjaarsschoonmaak. Om mijn hoofd knoop ik een theedoek en zet harde muziek aan. Een lekkere meezinger, ik maak een goed sopje en brul mee en steek mijn handen uit de mouwen. Tijdens het poetsen komen er ook diepe gedachten.

Ik heb Frank al zes maanden niet gesproken. Zo meteen een leuk bloemetje voor hem kopen. Mijn loon en uitkering zijn gestort, het bedrag laat ik nog even staan, dan kan ik er nog even van nagenieten. Na drie dagen betaal ik. Ben ik lief genoeg voor mezelf? Ik neem een pauze en maak verse tomatensoep. Draag ik wel een steentje bij aan de maatschappij? Ik bezorg post. Ja dus. De ramen staan open: mijn kamer lucht door. Er wordt hier gepoetst, gedweild en gestofzuigd. Spullen worden aan de kant gezet en krijgen een nieuwe plek. En wroetsjjj…zo wervel ik door de kamer. Net als de donkere gedachten, die wervelen gewoon mee.

Het gaat goed, de lichte vriendelijke opmerkingen stop ik in de linker aanrechtkast. Als ik open doe valt er eentje uit, zo in mijn soepkom. De grauwe onaardige gedachten heb ik niet nodig, en kieper ik in de prullenbak. Deksel dicht, er is al iets meer ruimte. Ik zeem de ramen, het water is troebel en ik maak een nieuwe emmer. Na flink geschrob blinken.de ruiten weer, en ben ik blij en opgelucht. Ik strek mezelf uit: ‘goed werk’. Het ruikt lekker in huis. Laat de lente maar komen en mijn nieuwe frisse huis met mijn nieuwe frisse hoofd vol groene gedachten!

Dan, hup naar buiten! Snel mijn hardloopschoenen aan en een rondje Lopen. Ik koop meteen een bloemetje voor Frank, lentegeur komt me tegemoet. Buiten ruik ik frisse groene blaadjes, zie ik de krokussen, trompetters; muziek klinkt uit auto’s. Op vlonders zitten mensen met shirtjes aan, in alle kleuren van de regenboog. Op de stoep lopen mensen met jasjes nonchalant over hun schouders, ik geniet van de zonnestralen in mijn gezicht. Ik bel aan bij Frank, spannend. Het bloemetje wordt dankbaar aangenomen. ‘Wat lief! bedankt.’ ‘Jij bedankt…heb je zin in een etentje bij mij vanavond? Ik heb een schoon huis en ik heb tomatensoep gemaakt. Om acht uur?’ ‘Oké, tot vanavond!’

Ik voel me blij. Ik ren naar huis, er ligt een drol op mijn pad. Ik spring eroverheen. Je moet je shit een plekje geven.

Gepubliceerd door kirstenskralenverhalen

Ik maak sinds 2019 sieraden. Ik wil nu schrijven over de armbanden en kettinkjes. De bedoeling is een bonte variatie aan verhalen. Ook komen hierin voor mijn werk als postbode en mijn passie voor het Mandarijns. Als een bonte kralenanecdote. Lees huiver en geniet.

4 gedachten over “lente!

  1. Wat een lekker ftis verhaal lieve Kirsten! Geniet van het licht, de zon en het leven! Ik zie je vast nog een keer! Veel plezier met het licht en de luvht Liefs, Rianne

    Like

Plaats een reactie